چگونه بینچوتان را مجدداً استفاده کنیم و ضایعات را کاهش دهیم

کمتر سوختی به اندازه بینچوتان پاداش استفاده مجدد را می‌دهد. از آنجایی که این زغال تقریباً کربن خالص با خاکستر و رطوبت بسیار کم است، تکه‌ای که یک سرویس آشپزی را گذرانده غالباً هنوز کاملاً نسوخته است. نحوه استفاده مجدد از بینچوتان را به درستی بیاموزید؛ با خاموش کردن بدون آسیب آب، خشک کردن کامل و روشن کردن مجدد آن، می‌توانید هزینه زغال در هر ساعت را به شدت کاهش دهید و ضایعات بسیار کمتری تولید کنید. این راهنما کل روال کار، از خاموش کردن آتش تا دانستن زمان اتمام یک تکه را پوشش می‌دهد.

چرا از بینچوتان استفاده مجدد کنیم؟ استدلال‌های مربوط به هزینه و کیفیت

دلیل استفاده مجدد از بینچوتان به ماده تشکیل‌دهنده آن برمی‌گردد. بینچوتان VUTRUX تقریباً دارای ۹۵ درصد کربن تثبیت‌شده با تنها حدود ۳ درصد خاکستر و ۳ درصد رطوبت است، بنابراین وقتی یک سرویس به پایان می‌رسد، مواد سوخته‌شده بسیار کمی باقی می‌ماند و مقدار زیادی سوخت نسوخته همچنان در هر تکه قفل شده است. دور انداختن آن به معنای دور ریختن پول است.

بینچوتان همچنین بین دفعات استفاده بسیار کم افت کیفیت پیدا می‌کند. برخلاف زغال‌های لومپ نرم که خرد می‌شوند و ریزه تولید می‌کنند، یک تکه زغال سفید متراکم ساختار خود را در چندین آتش حفظ می‌کند. این یعنی سوختن دوم و سوم تقریباً به تمیزی و پایداری اولی است، با همان حرارت تقریباً بدون بو که خرید بینچوتان را ارزشمند می‌کند. مروری بر

زغال سفید بینچوتان چیست تراکم پشت این دوام را توضیح می‌دهد.

برای یک کسب‌وکار، محاسبه ریاضی آن بسیار قانع‌کننده است. بینچوتان به ازای هر کیلوگرم قیمت بیشتری نسبت به بریکت دارد, اما اگر به جای یک بار، سه یا چهار بار از یک دسته استفاده کنید، هزینه واقعی به ازای هر ساعت پخت‌وپز بسیار کمتر از سوخت‌های ارزان‌تری می‌شود که یک بار می‌سوزانید و دور می‌اندازید. راهنمای ما درباره بهترین زغال برای رستوران‌ها اعداد مربوط به این معامله را مشخص می‌کند.

یک جنبه پایداری نیز وجود دارد. به دست آوردن ارزش کامل از هر تکه به معنای سوزاندن زغال کمتر و ضایعات کمتر برای همان مقدار پخت‌وپز است، که برای خریدارانی که ردپای زنجیره تامین خود را دنبال می‌کنند و خانوارهایی که صرفاً از دور ریختن سوخت قابل استفاده بیزارند، اهمیت دارد.

چگونه بینچوتان را به روش صحیح خاموش کنیم

استفاده مجدد با نحوه خاموش کردن آتش شروع می‌شود. هدف این است که زغال‌ها را خفه کنید، اکسیژن آن‌ها را قطع کنید، نه اینکه آن‌ها را خیس کنید.

1. با استفاده از انبرهای فلزی بلند، تکه‌های در حال سرخ شدن را در یک ظرف فلزی قرار دهید. ابزار سنتی یک هیفوشی است، یک ظرف سرامیکی یا فلزی با درپوش محکم که دقیقاً برای همین منظور ساخته شده است.
2. درپوش را محکم ببندید. زغال‌ها که از هوا محروم شده‌اند، به طور خودکار از سوختن باز می‌ایستند، معمولاً ظرف ۲۰ تا ۳۰ دقیقه.
3. ظرف را بسته نگه دارید تا محتویات آن کاملاً سرد شود. زود نگاه نکنید، زیرا اکسیژن تازه دوباره آتش را روشن می‌کند.
4. به عنوان یک جایگزین، دفن کردن تکه‌ها در شن خشک نیز اکسیژن را قطع می‌کند، اگرچه کثیف‌تر و کندتر است.

هرگز بینچوتان را با آب خاموش نکنید. شوک حرارتی ساختار متراکم را ترک داده و خرد می‌کند و آن را هدر می‌دهد، و هر آبی که جذب کند باعث می‌شود دفعه بعد که آن را روشن می‌کنید به طور خطرناکی صدا بدهد و تف کند.

یک خاموش‌کننده سرامیکی اختصاصی تمیزترین گزینه است زیرا به عنوان انبار خشک بین سرویس‌ها نیز عمل می‌کند و زغال‌های بازیافت‌شده را آماده نگه می‌دارد.

خشک کردن تکه‌های بازیافت‌شده قبل از روشن کردن مجدد

اگر روش خاموش کردن شما زغال‌ها را خشک نگه داشته است، آن‌ها آماده نگهداری و استفاده مجدد فوری هستند. اما هر بینچوتانی که رطوبت جذب کرده باشد، چه از یک انبار مرطوب، یک پاشش تصادفی یا میعان، باید قبل از نزدیک شدن به آتش کاملاً خشک شود.

دلیل این امر فیزیک است. آب محبوس شده هنگام حرارت دیدن به بخار تبدیل می‌شود و در زغال متراکم این بخار راه فراری ندارد، بنابراین تکه می‌ترکد، جرقه پرتاب می‌کند و می‌تواند خرد شود. بینچوتان تازه دقیقاً به همین دلیل تا حدود ۳ درصد رطوبت آسیاب می‌شود و تکه‌های بازیافت‌شده نیز باید قبل از روشن شدن مجدد به همان اندازه خشک باشند.

برای خشک کردن زغال‌های بازیافت‌شده، آن‌ها را در یک لایه منفرد در جایی گرم و هواخیز به مدت ۲۴ تا ۴۸ ساعت پهن کنید یا در یک انبار با رطوبت کم بگذارید. در یک آشپزخانه فعال، قفسه‌ای در نزدیکی سیستم تهویه یا یک کابینت گرم و خشک این کار را انجام می‌دهد. هرگز سعی نکنید با انداختن مستقیم بینچوتان مرطوب روی آتش داغ، خشک کردن آن را سرعت ببخشید؛ این دقیقاً زمانی است که بیشترین تف کردن را دارد.

یک راه سریع برای بررسی خشکی، وزن و صدا است. بینچوتان کاملاً خشک برای اندازه خود سبک به نظر می‌رسد و وقتی دو تکه به هم زده می‌شوند، صدای زنگ‌دار و تقریباً فلزی بلندی ایجاد می‌کند، در حالی که یک تکه مرطوب صدای خفه و سنگینی دارد. اگر شک دارید، یک روز دیگر قبل از اینکه به گریل نزدیک شود به آن فرصت دهید.

روشن کردن مجدد بینچوتان استفاده شده

روشن کردن مجدد بینچوتان بازیافت‌شده شباهت زیادی به روشن کردن بینچوتان تازه دارد، با یک تفاوت خوش‌آمد: تکه‌های تا حدی سوخته از قبل مقداری از تراکم خود را در سطح از دست داده‌اند، بنابراین غالباً کمی سریع‌تر آتش می‌گیرند.

از همان روش‌های بدون مایع که برای زغال تازه استفاده می‌کنید استفاده کنید: یک دودکش روی شعله گاز، بستری از اوگاتان یا زغال لومپ زنده، یا یک تورچ. به تکه‌ها حرارت مداوم بدهید تا لبه‌ها سرخ شوند و خاکستر خاکستری تشکیل شود. یک نکته عملی این است که قدیمی و جدید را مخلوط کنید: تکه‌های بازیافت‌شده را در کنار تکه‌های تازه قرار دهید تا کل بار با هم به دما برسد و به طور یکنواخت بسوزد. برای روال کامل روشنایی و کنترل حرارت، راهنمای ما را در مورد چگونه بینچوتان را روشن و استفاده کنیم ببینید.

مانند بینچوتان تازه، به هیچ وجه از مایع فندک استفاده نکنید. نه تنها به غذا طعم بدی می‌دهد، بلکه در وهله اول زغال سفید متراکم را به طور قابل اعتمادی روشن نمی‌کند، بنابراین هم مایع و هم وقت شما را هدر می‌دهد.

چند بار می‌توانید از بینچوتان استفاده مجدد کنید؟

هیچ حد ثابتی وجود ندارد؛ این به آن بستگی دارد که چقدر سخت با تکه‌ها کار شود و چقدر با دقت جابجا شوند. در عمل، بیشتر بنچوتان‌های خوب قبل از تمام شدن، چندین جلسه قابل استفاده را ارائه می‌دهند. مراقب این نشانه‌ها باشید که نشان می‌دهد یک تکه تمام شده است:

• کوچک شده و به ته مانده‌ای تبدیل شده که برای استفاده روی شبکه خیلی کوتاه است.
• در دست به طور محسوسی سبک حس می‌شود، که نشانه‌ای از سوختن بیشتر کربن است.
• هنگام ضربه زدن با انبر، توخالی به نظر می‌رسد یا خرد می‌شود.
• حتی با جریان هوای خوب، دیگر گرما را برای یک جلسه کامل حفظ نمی‌کند.

تکه‌های مصرف شده را به سادگی دور نیندازید. قطعات کوچک و نرمه زغال یک لایه پایه عالی در زیر زغال‌های تازه ایجاد می‌کنند و به بار جدید کمک می‌کنند تا سریع‌تر آتش بگیرد و همچنان گرما تولید می‌کنند. هر چیزی را که می‌توانید دوباره استفاده کنید، و فقط گرد و غبار واقعی به عنوان ضایعات باقی می‌ماند.

تکه‌های بازیافتی را بین دفعات استفاده در یک ظرف خشک و دربسته نگه دارید تا هرگز رطوبت به خود نگیرند، و آن‌ها را بچرخانید تا چیزی برای ماه‌ها نیمه‌سوخته در ته ظرف باقی نماند. کمی نظم در انبارداری، استفاده مجدد گاه به گاه را به یک عادت قابل اعتماد و مقرون‌به‌صرفه تبدیل می‌کند.

یک جریان کاری برای استفاده مجدد در یک آشپزخانه شلوغ

صزفه‌جویی تنها زمانی تحقق می‌یابد که استفاده مجدد به جای یک فکر بعدی، به یک روال تبدیل شود. یک جریان کاری ساده در پایان سرویس، آن را ثابت نگه می‌دارد:

1. خاموش کردن در پایان کار. به جای اجازه دادن به زغال‌ها برای سوختن روی گریل، زغال‌های زنده را در لحظه پایان پخت به ظروف دربسته سرامیکی منتقل کنید.
2. خنک کردن و ذخیره خشک. ظروف خاموش‌کننده را یک شب بسته نگه دارید، سپس تکه‌های سرد را در مکانی خشک نگهداری کنید.
3. دسته‌بندی قبل از سرویس. تکه‌های بزرگ قابل استفاده را از ته مانده‌ها و نرمه‌ها جدا کنید و نرمه‌ها را برای لایه‌های پایه نگه دارید.
4. مخلوط کردن کهنه و نو هنگام روشن کردن آتش بعدی تا زغال‌ها به طور یکنواخت بسوزند.

اندازه‌گیری یکنواخت قطعات این کار را بسیار آسان‌تر می‌کند، زیرا زغال‌های یکنواخت به طور قابل پیش‌بینی خاموش، خشک و دوباره روشن می‌شوند. اگر به صورت عمده خرید می‌کنید و درجه‌ای را می‌خواهید که به خوبی قابل استفاده مجدد باشد، می‌توانید یک نمونه یا پیش‌فاکتور درخواست کنید و ما درجه و اندازه بنچوتان را با نحوه کارکرد آشپزخانه شما مطابقت خواهیم داد.

سوالات متداول